Dezer dagen weer aan het knutselen geweest met een probleem dat zich volgens de forums op internet regelmatig voordoet en in mijn geval (uiteindelijk) heel eenvoudig op te lossen was.

Na de installatie van Microsoft Office 2010 werkte alles enige tijd probleemloos, tot het moment (een aantal weken geleden) dat Outlook weigerde op te starten. Ergens zag je nog wel vluchtig een venster verschijnen, maar even snel als het verscheen was het ook weer verdwenen.

Wanneer je tijdens het starten van Outlook de CRTL toets ingedrukt houdt, wordt het programma in de zogenaamde veilige modus gestart. Dit werkte wel en gezien de hectiek van alle dag heb ik zo maar doorgewerkt.  Toch gaf dit me geen gerust gevoel, uiteindelijk zijn computers in het leven geroepen om te doen wat de mens wil en niet andersom.

Uiteindelijk de stoute schoenen aangetrokken en Microsoft Office volledig verwijderd en opnieuw geinstalleerd. Dit bracht (tot mijn verbazing) geen oplossing, alles werkte behalve Outlook. Nou blijkt dat de deinstallatie procedure van Microsoft Office niet heel erg zorgvuldig is in het opruimen van de restanten, hiervoor heeft Microsoft een apart programma gemaakt (zie de link naar KB290301) voor meer informatie). Eigenlijk ben ik van mening dat dit natuurlijk gewoon onderdeel uit had moeten maken van de deinstallatie procedure, maar goed...

Na het (wederom) deinstalleren van Microsoft Office 2010 en het draaien van de Cleanup tool heb ik de installatie van Office 2010 weer gestart. Tot mijn stomme verbazing bleek Outlook nog steeds hetzelfde probleem te vertonen.

In een laatste brainwave keek ik via CRTL-ALT-DEL in de task manager, daar bleek dat Outlook wel degelijk gestart was maar de applicatie stomweg niet in beeld wilde komen.  Door in de taskmanager de applicatie te selecteren en vervolgens op de rechtermuistoets te klikken krijgt u de mogelijkheid om het venster te maximaliseren. Dat was net de optie die nodig was om Outlook weer te laten verschijnen, de keren daarna startte Outlook weer als voorheen.

Ik zit nog even bij te komen van de uiteindelijk eenvoud van de oplossing (je moet het maar net weten en er op komen).  Hopelijk helpt dit blog menigeen bij het (sneller) oplossen van dit mirakel.

Nog een prettige vakantie !

Met de introductie van "het nieuwe werken", de mode kreet van het jaar 2010, gaan medewerkers meer en meer plaats en tijd onafhankelijk werken. Infrastructuren moeten hierop aangepast worden door faciliteiten beschikbaar te stellen waarmee medewerkers overal ter wereld door middel van hun internet verbinding informatie op het bedrijfsnetwerk kunnen benaderen.

Natuurlijk is het zaak om deze toegang vanaf het bedrijfsnetwerk tot het internet goed te beveiligen. Daarom in dit blog een introductie in de wereld van de Virtual Private Networks (VPN), waarmee door het internet een virtueel netwerk opgezet kan worden dat door middel van encryptie enkel toegankelijk is voor geautoriseerde gebruikers.




In dit blog is bovenstaande infrastructuur als voorbeeld genomen, de linkerzijde van de afbeelding is de (willekeurige) remote lokatie waar de medewerker op dat moment aan het werk is. De rechterzijde van de afbeelding is het bedrijf waar de medewerker werkzaam is.

Zoals je ziet is het ontwerp van deze infrastructuur behoorlijk basic, dit zorgt voor een klein beetje extra werk, maar het voordeel is dat de oplossing voor vrijwel iedereen toepasbaar is. Op de router waar het internetverkeer het kantoor binnenkomt dient door middel van portforwarding (NAT - Network Address Translation) alle verkeer dat binnenkomt op poort 1723 van de WAN interface doorgestuurd te worden naar poort 1723 van de VPN Server (10.20.67.50), deze zorgt voor de verdere opbouw van de VPN verbinding.

Om de structuur verder werkend te krijgen dient allereerst de "Network Policy and Access Services" rol aan de Windows 2008 server toegevoegd te worden. Hiervoor kan gebruik gemaakt worden van de Windows 2008 Server Manager. Tijdens het installeren van de rol wordt gevraagd welke services van deze rol benodigd zijn, hierbij dient gekozen te worden voor "routing and remote access","Remote Access Service" en "Routing" (zie onderstaande afbeelding).



Nu de installatie voltooid is moet RRAS (Routing and Remote Access Services) nog configureerd worden. Gebruik hiervoor het programma Routing and Remote Access dat staat onder Start -> Administrative tools.



Klik met de rechtermuistoets op de RRAS server en kies voor Configure and Enable Routing and Remote Access. Aangezien onze server van slechts een netwerkkaart is voorzien kunnen we geen gebruik maken van de standaard opties maar kiezen we voor "Custom configuratie" en vervolgens voor "VPN Access".

Na het starten van de service is de configuratie voor het grootste gedeelte voltooid. In de RRAS moet nog een zogenaamde "Static Address Pool" gedefinieerd worden waarin de tcp/ip adressen opgenomen worden die toegekend worden aan de clients op het moment dat er een VPN verbinding opgezet wordt.

Om deze static address pool aan te maken klikken we in de Routing And Remote Access manager met de rechtermuistoets op de server, kiezen voor properties en vervolgens op het tabblad IPv4.  geef vervolgens aan dat er gebruik gemaakt wordt van een static address pool en voeg de scope op van de pool (minimaal zo veel adressen als clients die tegelijkertijd verbinding kunnen maken).

Een aantal critici zullen opmerken dat Windows Server 2008 R2 nou net een nieuwe functionaliteit DirectAccess heeft geintroduceerd om eenvoudig beveiligde verbindingen op te kunnen zetten. Nadeel van die structuur is echter dat er meerdere servers en tcp/ip netwerken nodig zijn om te laten slagen, daarnaast werkt deze combinatie alleen als het Windows 7 Operating System op de client gebruikt wordt. Bij een relatief eenvoudige en kleinschalige opzet als hierboven kan met een eenvoudige RRAS volstaan worden. Meer informatie over Direct Access is te vinden via deze link.

De configuratie van de VPN server is op dit moment voltooid. Om daadwerkelijk een beveiligde VPN verbinding op te kunnen zetten vanaf de client naar de server, moet op de client nog een VPN-verbinding aangemaakt worden.

In dit blog wordt uitgegaan van het Windows 7 Operating system als basis voor het aanmaken van een VPN Verbinding. Hiervoor moet in het netwerkcentrum gekozen worden voor het aanmaken van een nieuwe verbinding of netwerk en vervolgens voor "Verbinden met een kantoor".


In het bovenstaande scherm geeft u an dat voor het maken van de VPN verbinding gebruik gemaakt moet worden van de gewone internetverbinding die reeds aanwezig is.


In het bovenstaande venster moet het adres van de VPN Server opgegeven worden, in deze casus is deze niet rechtstreeks bereikbaar maar alleen via de router op de kantoorlocatie. Als internet adres gebruiken we dan ook het WAN adres van de router. Deze router zorgt er vervolgens voor dat alle verkeer transparant doorgestuurd wordt naar de VPN server.

Het volgende scherm vraagt om inlog informatie (gebruikersnaam, wachtwoord en domeinnaam) waarmee de gebruiker op het Windows domein van kantoor in kan loggen. Aan de hand hiervan vindt authenticatie en autorisatie plaats en wordt de VPN verbinding als dan niet opgezet.

Nadat de VPN verbinding aangemaakt is, kan het in principe gebruikt worden. de standaard Windows configuratie zorgt er echter voor dat alle verkeer vanaf het betreffende werkstation via de tunnel (VPN verbinding) verzonden wordt, ook het gewone internet verkeer dat niet door de tunnel hoeft maar rechtstreeks het internet op kan.

Door middel van "Split tunneling" kunnen de verkeersstromen gescheiden worden, verkeer dat door de tunnel moet wordt erdoor gestuurd, het overige verkeer gaat rechtstreeks het internet op.  Om dit aan te passen moet er nog een kleine aanpassing aan de VPN verbinding uitgevoerd worden. Hiervoor gaat u in het netwerkcentrum en kiest voor het wijzigen van adapter settings, kies de betreffende VPN verbinding, selecteer met de rechtermuistoets de eigenschappen en ga naar het tabblad "Network"

In het bovenstaande scherm dient het vinkje bij "Use default gateway on remote network" uitgezet te worden. Hierdoor wordt voorkomen dat de router op de kantoor locaties (voor alle externe medewerkers) gebruikt om ook het gewone internet verkeer doorheen te sturen.

Over het opzetten van een afgeschermde VPN is nog veel en veel meer te schrijven, door middel van dit blog is het mogelijk een werkend geheel te realiseren dat als basis kan dienen voor verdere ontwikkeling van de infrastructuur.

Mocht er opmerkingen zijn, laat ze achter als reactie op dit blog, anderen kunnen net op zoek zijn naar dat puzzelstukje !

Bye !

Met de komt van Windows 7 is het ook mogelijk geworden om een werkstation dat hiervan voorzien is te configureren als FTP server. De FTP Service maakt onderdeel uit van de Internet Information Service functionaliteiten die apart geinstalleerd kunnen worden nadat de intstallatie van Windows 7 voltooid is.

Om de IIS functionaliteiten op een Windows 7 werkstation te installeren moet in het configuratiescherm gekozen worden voor "programma's en onderdelen" en links in het venster klikken op de link "windows onderdelen in- of uitschakelen"

In dit configuratiescherm moeten de opties aangevinkt worden zoals in bovenstaande afbeelding is weergegeven. Klik vervolgens op OK en wacht totdat de extra onderdelen geinstalleerd zijn.

Na de installatie van de services kan de beheersomgeving opgestart worden, deze bevindt zich onder Start->Alle programma's->Administrative tools.

Op vanaf een werkstation een verbinding op te kunnen zetten met de FTP service moet de Windows Firewall geconfigureerd te worden dat FTP verkeer  (poort 21) door de firewall heen gelaten wordt, gebruikt hiervoor de optie "Windows Firewall" in het configuratiescherm.

Op dit moment is de FTP Service op het werkstation actief, maar kan er nog niets geupload of gedownload worden. Hiervoor moet er nog een FTP site aangemaakt worden (er kunnen overigens meerdere FTP sites, maar ook websites aangemaakt worden). Om een FTP site aan te maken moet in het rechter gedeelte van het scherm op de rechtermuistoets geklikt worden en gekozen worden voor "toevoegen FTP site" waarna de naam van de FTP site en het fysieke path naar de site ingevoerd moet worden, wanneer op volgende geklikt wordt verschijnt het volgens venster.



Hierin kan aangegeven worden op welke manier een verbinding gelegd kan worden, wanneer u voor de eenvoudige (doch minder veilige) methode kiest u ervoor om geen gebruik te maken van SSL, hierdoor zijn er geen certificaten nodig om een bestand te mogen downloaden.



Nadat u weer op volgende heeft geklikt verschijnt het authenticatie venster. Hierin kunt u aangeven wie er allemaal toegang heeft tot de site. Wanneer u kiest voor "anonymous" heeft iedereen toegang tot de site. Voor meer beveiliging kunt u er ook voor kiezen om in het beheergedeelte eerst een (of meerdere) FTP gebruikers aan te maken en deze vervolgens te autoriseren. De betreffende gebruiker zal zich bij het maken van een verbinding eerst moeten authenticeren met een gebruikersnaam en een wachtwoord.

Om eventuele onduidelijkheden te voorkomen, FTP gebruikers zijn andere gebruikers dan de Windows gebruikers waarmee op het werkstation ingelogd kan worden. FTP gebruikers worden aangemaakt in het Internet Information Services (IIS) Beheerscherm.

Het gebruik van een FTP server is met name handig als u frequent of incidenteel grotere bestanden met anderen wilt uitwisselen. Dergelijke bestanden kunnen immers niet via e-mail verzonden worden.

Wanneer u de FTP service slechts incidenteel gebruikt doet u er goed aan om de FTP Site af te sluiten als u hem niet gebruikt, hierdoor kunnen onbevoegden niet ongewenst un uw FTP map rondsnuffelen. Om een FTP site te stoppen start u het IIS beheerscherm, klikt u in het linkergedeelte van het venster op de FTP site en vervolgens in het rechtergedeelte van het scherm op "Stop".

Opmerkingen of aanvullingen ? Laat een bericht achter op dit weblog !

Sinds enige tijd biedt Microsoft de dienst SkyDrive aan als gratis dienst. Hierbij krijgen gebruikers de beschikking over 25 Gb opslagcapaciteit in "de Cloud" die gebruikt kan worden om bestanden op te slaan die vervolgens overal ter wereld te benaderen zijn. Voor het aanmelden op deze dienst gaat u naar de website http://skydrive.live.com/?mkt=nl-be
Helaas zijn de mogelijkheden van de standaard gebruikersinterface beperkt, zo kan slechts een bestand tegelijkertijd geupload worden naar de SkyDrive, met het aantal bestanden dat ik persoonlijk heb is dit een onmogelijke opgave.

Daarnaast is mijn vertrouwen in de Cloud op dit moment nog niet zo groot dat ik als mijn bestanden er blindelings aan toe vertrouw, ook zijn een aantal applicaties gewoon op mijn notebook heb staan en de bestanden dus lokaal nodig heb. Eigenlijk zou het SkyDrive dus als netwerkschijf beschikbaar moeten komen, als variant tussen lokale opslag en dataopslag in de Cloud, op die manier kunnen bestanden lokaal en in de Cloud gesynchroniseerd worden waardoor je echt alle informatie altijd beschikbaar hebt.

Als je een netwerkverbinding naar de SkyDrive wilt maken zijn er een aantal zaken die geregeld moeten worden. Er is helaas geen standaard optie in de Microsoft producten om deze verbinding te leggen. Gelukkig hebben een aantal collega IT-Pro's en ontwikkelaars hier een oplossing voor bedacht.

Om te beginnen moet het netwerkpath naar de SkyDrive bekend zijn. Om dit adres te achtergalen is door Mike Platt een OpenSource utility geschreven,  http://skydrivesimpleviewer.codeplex.com/releases/view/39728

Na de installatie van deze tool wordt gevraagd om uw SkyDrive username en wachtwoord. Daarna zal het programma de verbinding met uw SkyDrive leggen en het WebDave adres dat hierbij hoort tonen.

Om het getoonde WebDav adres daadwerkelijk te kunnen gebruiken moet het in een ander formaat geschreven worden:

Origineel adres https://khwek7.docslive.net/65c80b16d88f6aed/^2Public
Moet worden     \\khwek7.docslive.net@SLL\65c80b16d88f6aed/^2Public

Nu het netwerk path naar de SkyDrive bekend is kan in de Windows Verkenner een nieuwe netwerkverbinding aangemaakt worden naar het herschreven adres. Hierbij moet er overigens wel aangedacht worden om "maak gebruik van een andere gebruikersnaam en wachtwoord" aan te vinken en hier uw Windows Live username en wachtwoord in te voeren.

Als dit alles uitgevoerd is verschijnt de SkyDrive folder als netwerkschijf in de Windows Verkenner. Op dit moment gebruik ik het sinds een aantal weken en hoewel ik het concept van convergentie tussen lokaal en cloud volledig kan onderschrijven moet in de uitvoering nog het een en ander aangepast worden, zo is het kopieren of synchroniseren van data enorm traag.

In een verder onderzoek ga ik kijken of andere alternatieven dan hierboven beschreven beter (en dan met name sneller) werken. Zo is er bijvoorbeeld Gladinet of de SDExplorer van Cloud Storage Explorer.com.  UiteindeIijk zou het natuurlijk als Microsoft de integratie tussen lokaal en Cloud zou ondersteunen en het mogelijk maakt om dergelijke koppeling te leggen zonder dat ondersteuning noodzakelijk is van zogenaamde third-party software.

Wie weet.. in een volgende versie!

Eigenlijk al sinds de introductie van Vista, maar ook nu Windows 7 geintroduceerd is, steken steeds vaker problemen de kop op die te maken hebben met het benaderen van shares op andere computers of het benaderen van shares die door een dedicated NAS (Network Attached Server) aangeboden worden.

De redenen hiervoor zijn tweeledig, waar het gebruik van netwerkschijven en shares voorheen eigenlijk voornamelijk voor ITPRO's gebruikt werd, kom je dit gebruik nu ook meer in meer in de gezinssituatie tegen. Anderzijds staat de technologie ook niet stil en zijn met de komst van Vista, Windows 7 en Windows Server 2008 nieuwe authenticatie technieken als NTLMV2 geintroduceerd.

Kortom, genoeg stof om weer een klein tipje van de sluier omhoog te trekken

Het niet kunnen benaderen van netwerkshares kan tal van oorzaken hebben, mocht u dus de illusie hebben dat dit artikel even puntsgewijs de probleem gebieden aanwijst en daarmee de problemen verholpen zijn, dan moet ik u waarschijnlijk teleurstellen.

In eerste instantie richten we onze ogen op het Network and Sharing Centre en dan met name op de Advanced Sharing Options, hier kunnen een groot aantal opties ingesteld worden die gerelateerd zijn aan de manier waarop met bereikbaarheid van netwerkresources wordt omgegaan. Wanneer vanuit een Vista of Windows 7 computer een share aangesproken moet worden die onder Windows XP werkt, adviseer ik om "password protected sharing" uit te zetten, dit levert veel problemen op en is voor de gemiddelde gebruiker lastig om goed geconfigureerd te krijgen.

Een tweede aandachtspunt is de verschillende vormen van authenticatie die door de verschillende Windows versies gebruikt worden. Bijvoorbeeld NTLM versie 1 en NTLM versie 2.  Standaard versturen Windows Vista, Windows Server 2008, (R2), Windows 7, alleen NTLMv2 responses. Wanneer deze met een Windows XP computer moet communiceren wordt dit dus problematisch.

De manier van communicatie van Windows 7 kan gelukkig gewijzigd worden door middel van de local security policy (te vinden onder de administrative tools). Na enig klikken door de menu's is onderstaande instelling te vinden:

 

Door middel van deze policy kan dus ingesteld worden op welke manier met authenticatie omgegaan wordt. Standaard is deze policy niet gedefinieerd en wordt de Windows 7 standaard gehanteerd (NTLMV2).  Er kan echter gekozen worden tussen zes verschillende manieren van authenticatie.

Stel dus het LAN MANAGER AUTHENTICATION LEVEL in op "Send LM & NTLM - Use NTLMv2 session security if negotiated". In normale spreektaal: "zorg ervoor dat je NTLMv1 en NTLMv2 kan praten, en gebruik v2 alleen als je zeker weet dat de andere kant dat ook kan".

Bovenstaande actie is (naast het goed instellen van de "advanced sharing options") een veel voorkomende oplossing. Die overigens alleen werkt als de computer geen onderdeel uitmaakt van een Windows Domain, in dat geval spelen er weer hele andere regels mee omdat authenticatie niet meer via NTLM maar via Kerberos geregeld wordt.

Genoeg is genoeg, mocht dit epistel voor u een oplossing gebracht hebben, dan hoor ik het graag !

 

 

Zoals wellicht bekend is virtualisatie op dit moment een hot item in de IT wereld, er wordt veel geld aan uitgegeven en (bij juist gebruik) is er ook veel geld mee te besparen. Naast de server virtualisatie die in een eerder weblog al besproken is, gaan we nu blik werpen op applicatie virtualisatie.

In een normale situatie wordt een applicatie als Microsoft Office geinstalleerd op een werkstation waarbij de software lokaal op het werkstation geinstalleerd wordt en de installatie procedure wijzigingen aanbrengt in het register van de computer en her en der bestanden plaatst.

De grootste voordelen van applicatie virtualisatie zijn:
- Geen lokale installatie van applicaties
- Geen conflicten tussen applicaties
- Meerdere versies van applicaties kunnen tegelijkertijd geinstalleerd zijn.
- Eenvoudig aanbieden van applicaties en upgraden van applicaties.

In dit weblog wordt besproken hoe applicatie virtualisatie met ThinApp globaal werkt, er zijn echter meerdere leveranciers van dergelijke software:
- Citrix XenApp (Profiler)
- Symantec AppStream (Altiris)
- Microsoft App-V (SoftGrid)

ThinApp, de applicatie virtualisatie oplossing van VMWare, virtualiseert applicaties door register instellingen en bestanden samen te voegen tot een ThinApp applicatie die kan werken onafhankelijk van het onderliggende operating system. Een proefversie van ThinApp kan vanaf deze site gedownload worden http://www.vmware.com/go/trythinapp

Om dergelijke ThinApp package te maken kan gebruik gemaakt worden van de ThinApp capture utility.

Het bovenstaande scherm geeft ook precies te stappen weer die tijdens het packagen van de applicatie doorlopen worden. Om te beginnen wordt er een prescan van het systeem gemaakt waarbij bepaald wordt welke register instellingen en bestanden aanwezig zijn.

Vervolgens wordt gevraagd de gebruikersapplicatie op het systeem te installeren.

Na de installatie van de applicatie moet gekozen worden welke "isolation mode" voor deze applicatie gebruikt moet worden, met andere woorden, in welke mate mag de virtuele applicatie bestanden schrijven naar het echte bestandsysteem buiten de virtuelebox (de "sandbox" in VMWare termen.

Wanneer gekozen wordt voor de Merged isolation mode, kunnen applicaties lezen en schrijven naar het bestandsysteem buiten de sandbox. Bij gebruik van de WriteCopy isolation mode, zullen lees en schrijfacties naar het bestandsystem buiten de sandbox afgevangen worden en doorgestuurd worden naar het bestandsysteem binnen de sandbox. 

Een package kan uitgevoerd worden in twee varianten, een executable waarmee de applicatie in een sandbox gestart wordt. Of een MSI (Microsoft Installer) bestand waarmee de applicatie volgens de opgegeven parameters lokaal op het systeem geinstalleerd wordt.

De structuur van een "sandbox"

ThinApp maakt in de sandbox gebruik van een mappenstructuur die vrijwel gelijk is aan de mappenstructuur die gemaakt is tijdens het maken van het package. Hierbij wordt onder andere gebruik gemaakt van variabelen als %AppData% in plaats van hard gecodeerde paden.

Naast de mappenstructuren zijn in de sandbox nog een aantal registerbestanden aanwezig:

- Registry.rw.tvr  – Bevat alle wijzigingen in het register die de applicatie maakt. 
- Registry.rw.lck – Zorgt ervoor dat andere gebruikers niet tegelijkertijd een en dezelfde
                              registry kunnen gebruiken.
- Registry.tvr.backup – Bevat een bakcup van het .tvr bestand dat ThinApp gebruikt als het
                                      originele .tvr bestand corrupt is.

Naast deze register bestanden, de sandbox bevat de mappen %AppData%, %ProgramFilesDir% en %SystemRoot%. Deze mappen bevatten de wijzigingen die tijdens het capture proces van de installatie van de applicatie aangebracht zouden zijn.

Onderstaande video geeft in een paar minuten nog een kort overzicht van het virtualisatie proces.

Voor meer informatie over de talloze mogelijkheden om het scripten van applicatie aan te passen kunt u de online handleiding VMWare ThinApp 4.5 raadplegen.

Vrolijk Pasen en.. virtualiseer voorzichtig !

In een eerder weblog heb ik geschreven over Cloud computing en wat dat nou eigenlijk is. Dit weblog gaat over het Azure platform dat een uitbreiding op de bestaande Windows platformen (client, server en mobile) is. En waarvoor sinds 1 februari 2010 bij Microsoft een abonnement voor afgesloten kan worden waarmee daadwerkelijk applicaties in "the cloud" gedraaid kunnen worden.

Het Azure platform bestaat uit een aantal onderdelen:

• Windows Azure als besturingssysteem
• Windows Azure storage
• SQL Azure als database systeem voor het platform
• AppFabric voor het aanbieden van diensten via het platform

Windows Azure besturingssysteem
Het Windows Azure besturingssysteem bestaat uit virtuele machines waar de cloud applicaties op draaien. Deze virtuele machines werken onder de 64-bits versie van Windows Server 2008 R2 met daar boven op de Azure Runtime dat ervoor zorgt dat applicaties onafhankelijk worden van het besturingssysteem en daarmee eenvoudig verplaatst kunnen worden naar een andere virtuele machine.

Windows Azure Storage
Doordat applicaties in (meerdere) virtuele machines draaien kan geen gebruik gemaakt worden van de lokale storage in een server. Op zich niet speciaal, in grotere terminal server omgevingen is dit op dit moment ook al het geval en wordt de data op een NAS of SAN opgeslagen. Windows Azure storage kent drie soorten storage, blobs, tables en queues. In Blobs worden bestanden opgeslagen (bijvoorbeeld foto's), in de tables wordt de meta-informatie opgeslagen en de queues zorgen voor de communicatie over de storage tussen de verschillende virtuele machines.

SQL Azure
Dit is de Microsoft SQL Server versie voor Azure, niet alle mogelijkheden van SQL server zijn echter opgenomen in deze versie, het gaat met name om de database laag. Verder werkt de versie echter als een normale SQL server, zo kan er bijvoorbeeld met de Management Studio een verbinding gemaakt worden met een instance.

AppFabric
De AppFabric biedt een aantal diensten die cloud applicaties nodig hebben om te kunnen werken en om samen te kunnen werken met andere applicaties die elders in de cloud draaien. In de AppFabric zijn ook de faciliteiten geregeld die nodig zijn om autorisaties goed te kunnen regelen.

Het is voor bedrijven op dit moment niet mogelijk om het Windows Azure platform aan te schaffen en op deze manier hun eigen prive Cloud te realiseren, de vraag is overigens of dit mogelijkheid ooit geboden zal worden. Er is door Microsoft een grote wolk gecreeerd waar organisaties wereldwijd (tegen betaling) gebruik van kunnen maken.   

Ik ben benieuwd naar de ervaringen met de werking van het Azure platform, mocht u hierover iets kunnen melden, laat dan een bericht achter !

Alvast bedankt !

Naast de Windows Backup software waarin standaard is voorzien in  Windows 7, bevat Windows 7 ook een andere (misschien nog wel krachtigere) backup tool, Robocopy genaamd.

RoboCopy (een afkorting van Robust File Copy Utility) is geen nieuw product, het maakte initieel onderdeel uit van de Windows Server 2003 Resource Kit en is ook geleverd bij Windows Vista en Windows Server 2008.

Een van de meest bijzondere functionaliteiten van RoboCopy is het feit dat hij een backup kan maken van bestanden die geopend zijn. Daarnaast is het mogelijk om een incrementele backup te maken naar een netwerkschijf (het voordeel hiervan is dat enkel de gewijzigde bestanden gekopieerd worden) waarbij alle eigenschappen van de bestanden (NTFS machtigingen, Access Control Lists en dergelijke) meegenomen worden.

Het feit dat de standaard versie van RoboCopy vanaf de commandline bedient moet worden en meer dan 100 paramters (optioneel gelukkig) kent, zorgt er wel voor dat het instellen van een backup een complex karakter kan hebben, maar laat u hierdoor niet weerhouden.

Start RoboCopy op door vanuit de command prompt het commando C:\>ROBOCOPY te geven. Vervolgens verschijnt het volgende scherm:

Doordat RoboCopy zo'n groot aantal parameters kent, is het verstandig om de commando's op te slaan in een batch bestand en deze als snelkoppeling op het bureaublad te plaatsen.

Belangrijkste parameters:

• /S          Maak backup van bestanden, mappen en submappen waarin bestanden staan.
• /Z          Start de kopieer actie vanaf het punt waar het eerder fout is gegaan.
• /ZB        Kopieer ook bestanden die geopend zijn.
• /Mir       Maakt een mirror van een map of bestand
• /move   Verplaats bestanden van bron- naar doellocatie.
• /secfix  Kopieer ook de ACL's en NTFS rechtenstructuren.

Om een en ander in een batchbestand te verwerken zou het volgende batchbestand gebruikt kunnen worden:

REM Maak een backup van mijn documenten
set log = c:\backuplog.txt
set err = c:\backup-error.txt
robocopy "c:\documents and settings\my documents\"  \\server121\backup\ /s /mir /secfix  /R:1>>%log% 2>>%err%

Gelukkig heeft Microsoft ook voorzien in een versie van RoboCopy met een grafische user interface. Deze versie wordt echter officieel niet ondersteund door Microsoft.

Via de link download kan de applicatie met de grafische interface (RichCopy) gedownload worden. Na de installatie (die overigens niet meer omvat dan een aantal malen op volgende klikken) verschijnt het onderstaande scherm:

Het scherm is (bewust) uitermate overzichtelijk gehouden, na het invoeren van de bron- en doellocatie kan de backup eigenlijk al gestart worden. Natuurlijk zijn ook alle 100 opties uit RoboCopy in deze versie opgenomen. Om deze in te kunnen stellen kiest u rechts in het scherm voor option waarna alle opties getoond worden:

In dit scherm zijn alle mogelijke backup varianten in te stellen, het is verstandig om hier goed naar te kijken en een eventuele backup eerst uit te voeren op een aantal test bestanden. Het verkeerd instellen van de parameters kan er namelijk ook voor zorgen dat bestanden verwijderd worden !

Zeg niet dat ik niet gewaarschuwd heb !

Succes !



 

Al enige tijd is in de ICT wereld (toch al een wereld met modieuze kretologien) een nieuwe term opgedoken, in dit blog gaan we op zoek naar de wereld achter deze term. Wat is cloudcomputing en (misschien nog wel belangrijker) wat kunnen we ermee ?

Feitelijk is cloud computing een doorontwikkeling van dingen die we (in meer of mindere mate) al langer gebruiken. Diensten als hotmail, GMail, Twitter en GoogleDOCS zijn kunnen vanuit het perspectief van de eindgebruiker gezien worden als diensten die door "de cloud" geleverd worden. Kenmerkend aan dergelijke diensten is dat je er als bedrijf of gebruiker een (gratis) abonnement op neemt of een contract voor afsluit zonder feitelijk te weten op welke computer waar ter wereld je werkelijk aan het werk bent, eigenlijk maakt dat ook niet uit, als gebruiker of bedrijf betaal je voor faciliteiten en functionaliteiten die je overal ter wereld kunt gebruiken (mits je over een verbinding met het internet beschikt).

Het grootste voordeel van het fenomeen cloud computing is ongetwijfeld flexibiliteit. Dit overigens in meerdere hoedanigheden, mensen worden flexibeler omdat ze overal ter wereld hun eigen applicaties kunnen gebruiken en bestanden kunnen benaderen, maar ook flexibiliteit in de benodigde capaciteit. In een reguliere infrastructuur dient de ICT afdeling de beschikbare capaciteit af te stemmen op de zogenaamde piekuren, in de cloud hoeft men zich hier geen zorgen over te maken, het is een verantwoordelijkheid van de cloud leverancier geworden. Daarnaast betekent het werken in de cloud natuurlijk ook een aanzienlijke besparing op de aanschaf van hardware, de applicaties draaien immers niet meer op de werkstations dus voor die applicatie is enkel een internet verbinding nodig en geen rekenkracht of geheugen.

Zoals bekend, tegenover de voordelen staan ook nadelen. De grootste knelpunten bevinden zich op dit moment op het gebied van veiligheid en privacy. Voor een gedeelte zullen deze punten gestoeld zijn op "koud water vrees", de bestanden en bedrijfsinformatie zijn immers niet meer onder directe controle. Anderzijds is het voor het voortbestaan van een organisatie wel van belang om te weten dat vertrouwelijke informatie ook daadwerkelijk vertrouwelijk is en de verdeling van de rechten op uw informatie echt goed geregeld is.

Op het gebied van cloud computing timmert ook Microsoft hard aan de weg, in een volgend blog meer over de opkomst van Windows Azure.

Pfff "de cloud", was het maar zo ver :)

Tijdens een van mijn opdrachten de afgelopen tijd heb ik me (verplicht) verdiept in de donkere onderwereld van virussen, wormen, spyware, adware, trojanhorses en zogenaamde rootkits. Dit laatste onderdeel (“rootkits”) is met name interessant omdat het gezien kan worden als de dekmantel voor allerlei activiteiten die (mogelijk) op uw computer plaatsvinden die voor u (als eigenaar van de computer) onzichtbaar moeten blijven. 

Hiermee zijn we dus gelijk aangekomen bij het eerste beginsel van een rootkit, “het probeert op alle mogelijke manieren verhinderen dat zijn aanwezigheid ontdekt wordt”.  Dit is mogelijk omdat de rootkit zich veelal diep in het besturingssysteem van de computer heeft ingegraven, hierdoor heeft de rootkit inzicht in de informatie die een systeembeheerder te zien krijgt (en kan hij er dus voor zorgen dat zijn aanwezigheid onzichtbaar blijft).

Rootkit software wordt vaak gebruikt in combinatie met andere kwaadaardige software als trojanhorses. De rootkit zorgt er dus voor dat de trojanhorse op uw computer verborgen blijft en zijn (of haar) werk kan doen.  Juist omdat rootkits er alles aan doen om niet gevonden te kunnen worden is het opsporen en verwijderen van dergelijke programmatuur lastig. Voor de detectie van rootkits heeft AVG het programma AVG Anti-Rootkit programma geschreven, hiermee kan op basis van een set regels gezocht worden naar rootkits. 

Het voornaamste probleem in deze is dat het programma geen verschil maakt tussen veilige en onveilige programmatuur die gebruik maakt van rootkit technologie.  Dit was dan er ook de oorzaak van dat het bestand C:\Windows\System32\drivers\al887uj6.sys als “hidden driver file” rootkit aangemerkt werd. Na het verwijderen van dit bestand en de betreffende computer opnieuw opgestart te hebben was de “rootkit” weer gewoon terug, maar met een andere naam. De uiteindelijke oorzaak van bovenstaande was het programma Demon Tools Lite, dit programma emuleert een virtuele CD speler en maakt hiervoor gebruik van rootkit technologie. 

De moraal van dit verhaal ? Wees bedacht op de aanwezigheid van rootkits, ze kunnen een afscherming vormen voor allerhande kwaadaardige programmatuur. Maak echter niet de fout om alle gevonden rootkits zonder meer te verwijderen, daarmee kunt u meer kapot maken dan u lief is.

Doe voorzichtig aan !

Computers zijn al een tijd lang niet meer uit het wereldbeeld weg te denken, in een aantal situaties maken meerdere mensen gezamenlijk gebruik van een computer, bijvoorbeeld thuis waar de kinderen voor school of ontspanning de huis-computer gebruiken om informatie op te zoeken of een spelletje te spelen.

Niets is echter zo vervelend al een computer waarop met de regelmaat van de klok problemen optreden die (onbewust) veroorzaakt zijn door de andere gebruikers van de computer.

Natuurlijk kunt u met de Group Policy Editor (GPEdit.msc) beveiligingsmaatregelen treffen om dergelijke incidenten uit te bannen, deze zijn in de praktijk eigenlijk alleen echt werkbaar wanneer u een server met een domein heeft waarin u aan kunt geven op welke gebruikers de beperkingen van toepassing zijn.

Een andere oplossing is het gebruik van Windows SteadyState. Dit (eerder uitgebracht onder de naam Shared Computer Toolkit voor Windows XP) programma is een gratis te downloaden uitbreiding van Microsoft om uw computer te beveiligen. Een beheerder heeft de regie in handen van de mogelijkheden die de andere gebruikers op de computer hebben.

Klik hier om de Windows SteadyState software te downloaden. Een complete (weliswaar Engelstalige) handleiding is hier te downloaden.

Na de installatie verschijnt het onderstaande scherm waarin u alle beveiligingsmaatregelen kunt instellen:

 

Beperkingen voor het menu Start geeft de mogelijkheid om opties uit het menu Start te verwijderen. Dit houdt in dat u de toegang van gebruikers kunt blokkeren voor items als afsluiten, instellingen, opdrachtenprompt en Windows Verkenner.

Stationsbeperkingen bepaalt welke schijfstations voor de gebruiker in Deze computer zichtbaar zijn. U kunt ervoor kiezen om alle stations te verbergen of weer te geven, of om alleen bepaalde stations te verbergen waarvan u wilt dat de gebruiker deze niet ziet. Hiertoe behoren ook printers of verwisselbare opslagapparaten.

Programmabeperkingen geeft u de mogelijkheid om ervoor de zorgen dat de gebruiker een bepaald programma, zoals een systeemprogramma, niet kan uitvoeren door dat programma toe te voegen aan de lijst met geblokkeerde programma's.

Functiebeperkingen kan ervoor zorgen dat gebruikers geen toegang hebben tot functie-elementen die de computer kunnen beschadigen of onoverzichtelijk kunnen maken. U kunt er bijvoorbeeld voor zorgen dat gebruikers geen items kunnen toevoegen aan Mediagalerie, macro's kunnen maken in Microsoft Office, Visual Basic kunnen gebruiken, of favorieten in Internet Explorer kunnen opslaan.

Internetbeperkingen geeft u de mogelijkheid om de startpagina van Internet Explorer in te stellen en om de toegang te blokkeren tot alle internetsites die niet opgenomen in de lijst met toegestane sites.

Succes met de installatie, hopelijk scheelt het een aantal uren zoeken naar problemen die (per ongeluk) door anderen veroorzaakt zijn...

Ieder nadeel heb zijn voordeel zei een bekende landgenoot al weer een poosje geleden. Zo ook als kleine zelfstandige ondernemer. De variatie in opdrachten zijn enorm en daardoor kom je regelmatig leuke nieuwe dingen tegen.

Zo is er nu een opdracht van een kleine zelfstandige, deze werkt met een administratief pakket dat gebruik maakt van een SQL database. De bedoeling is om deze om een server te plaatsen zodat men vanaf een aantal werkstations tegelijkertijd met het programma kan werken.

Juist voor dit soort toepassingen is een gratis (ja, u leest het goed) versie verkrijgbaar van SQL Server 2008, dit is de Express versie. Doordat de onderliggende database-engine gelijk is aan die van zijn grotere broer SQL Server 2008 zijn ook mogelijkheden om later door te groeien. Natuurlijk zijn er ook een aantal beperkingen, zo biedt de express versie slechts ondersteuning aan een processor en kan een database maximaal 4 Gb groot worden.

Zo gezegd, zo gedaan, het installeren van de SQL 2008 Server Express versie op de server is feitelijk een fluitje van een cent. De problemen ontstonden toen de verbinding vanaf de werkstations naar de server gemaakt moesten worden.

Uiteindelijk bleek dat de 2008 express versie (in tegenstelling tot de 2005 versie), na de default server installatie geen remote connecties toe staat en daar begint het verhaal interessant te worden.

Om de SQL Server omgeving te beheren zijn er drie tools ter beschikking:

• SQL Server Surface Area Configuration
• SQL Server Management Studio Express
• SQL Server Configuratiebeheer

Allereerst dient in de Surface Area Configuration aangegeven te worden dat de Windows administrator ook binnen SQL Server als administrator gezien moet worden. Standaard is dit namelijk niet het geval. Kies hiervoor in de Surface Area Configuration voor "Add New Administrator" en geef de administrator de rechten van de sysadmin role.

Vervolgens moeten we configureren dat er remote verbindingen gemaakt mogen worden met het tcp/ip en named pipes. Hiervoor wordt de Surface Area Configurator gestart en gekozen voor het configureren van Services en Connections.

Vervolgens moet ook gezorgd worden dat de SQL Server Browser gestart wordt, hierdoor adverteren SQL Servers zich in het netwerk en kunnen ze eenvoudig door clients gedetecteerd worden.

Na bovenstaande werkzaamheden zijn alle voorwaarden om een remote connectie te kunnen maken vrijwel afgerond. Het enigste dat nog dient te gebeuren is het instellen van de SQL Server authenticatie en het aanpassen van de firewall op de client.

Voor het instellen van de server authenticatie maken we gebruik van de SQL Server Management Studio Express, een beheersapplicatie die overigens afzonderlijk te downloaden is en niet automatisch met SQL Server Express geinstalleerd wordt. Maak bij het verbinding maken met de SQL Server gebruik van "Windows Authenticatie".

 

Na het inloggen klik je met de rechtermuistoets linksboven in het scherm op de database server en kies je voor properties en daarna voor security. Het onderstaande scherm geeft aan op welke manier de authenticatie dient te staan.

De laatste stap in de management studio is het wijzigen van het wachtwoord van de SQL Server gebruiker SA (de administrator binnen SQL Server). Kies hiervoor in de management studio voor Security -> Logins en kies bij de gebruiker SA voor eigenschappen.

Alle configuratie werkzaamheden aan de server kant zijn nu voltooid. Door aan de kant van de client ook de management studio te installeren kan gecontroleerd worden of het inderdaad mogelijk is om een remote verbinding te maken. Hiervoor dient overigens op de server wel de firewall op de juiste manier geconfigureerd te configureren en moeten er twee uitzonderingen aan de firewall toegevoegd worden.

• SQL Server: sqlservr.exe
• SQL Server-browserservice: sqlbrowser.exe

Cheers !

Wie heeft het nog nooit meegemaakt, na lange tijd driftig surfen op het internet kom je uiteindelijk een pagina tegen waar alles op staat wat je nodig hebt. Nog nagenietend van het feit dat je de informatie gevonden hebt dient de volgende uitdaging zich aan: "de internetpagina moet geprint worden".....

Misschien ben ik de enige die er last van heeft, maar de afdrukken die bij mij uit de printer komen wijken altijd in meer of mindere mate af van hetgeen op het scherm staat. Als het tegenzit is de webpagina overigens breder dan een A4 papier en spuugt de printer een bonte collage uit die je vervolgens met plakband kan samenvoegen tot een indrukwekkend vel papier.

Mocht bovenstaand verschijnsel voor u niet herkenbaar zijn, dan verwijs ik u graag door naar een andere tip, truc of weblog op deze website. De overige lezers wil ik graag wijzen op het bestaan van de website http://www.pdfmyurl.com

Zo eenvoudig als bovenstaand scherm er uit ziet is het eigenlijk ook, na het ingeven van de URL van de pagina waar een PDF van gemaakt moet worden, doet de site zijn werk. Hij maakt een PDF (in kleur en met alle eventuele achtergrondafbeeldingen) en opent de PDF reader. Daarna kan je er natuurlijk weer vanalles mee doen, bewaren op je computer als backup van het internet, maar ook op een normale manier uitprinten, de manier waarvan je zou willen dat je web browser hem zelf zou ondersteunen...

Op mijn computer heeft deze URL een keurig plaatsje in de favorieten verdient en is samen met de snippingtool een veelgebruikt tooltje.

Prettig weekend alvast !

Een weblog met een titel waarmee je op een verjaardagsfeest hoge ogen zal gooien (of juist niet natuurlijk). Layer is (wederom gratis) een applicatie waarmee het beeld dat door de camera in een telefoon wordt opgenomen, samen met informatie van het compas en de GPS in die telefoon,  wordt gecombineerd met informatie van het internet.

Onderstaande YouTube film geeft in kortetijd een goed beeld van de mogelijkheden:

De Layer applicatie voegt dus realtime informatie toe aan de beelden die je camera van je mobiele telefoon levert. De lagen die de Layer applicatie toevoegd aan de beelden kunnen in de applicatie ingesteld worden. Op dit moment staan tal van leveranciers, partijen en belanghebbenden te trappelen om hun eigen laag te gaan maken waarmee hun eigen toevoeging aan de werkelijkheid (argumented reality) geprojecteerd kan worden.

Al met al een heel vernuftig mooie nieuwe applicatie waarmee een geweldig resultaat verkregen kan worden eigenlijk enkel en alleen door informatiebronnen te combineren. Jammer dat de Layer applicatie op dit moment enkel voor de IPhone en toestellen met het Android operating system (van Google) aanwezig is, bij gebleken succes zal dit snel opgelost zijn verwacht ik.

Voorlopig zit ik aan de Windows Mobile, dus nog even geen Argumented Reality voor mij, mocht iemand ervaring met Layer hebben.. Laat een reactie achter op dit weblog met je ervaringen...

Dat was 't weer voor vandaag !

Al weer enige tijd geleden is door ons een nieuwe stukje infrastructuur aangelegd bij een startende onderneming. Om de bestanden van dit bedrijf op alle werkstations beschikbaar te maken is hier een Synology NAS geplaatst voorzien van een TerraByte opslagcapaciteit.

De werkstations van deze onderneming zijn allemaal voorzien van het nieuwe Windows 7 operating system. Een van de veel beschreven (nieuwe) features in Microsoft Windows 7 is het gebruik van de bibliotheken. Bibliotheken worden getoond in het mappenoverzicht aan de linkerzijde in de Windows Verkenner.

Een beperking in de versie van Windows 7 is echter dat er geen netwerkschijven toegevoegd kunnen worden aan de standaard bibliotheken, er verschijnt dan een melding dat netwerkschijven niet toegevoegd kunnen worden omdat ze niet geindexeerd zijn. Hierdoor is het niet mogelijk om bijvoorbeeld een netwerkschijf toe te voegen aan de "Documenten" bibliotheek. wanneer Microsoft Word werd gestart moest expliciet naar de netwerkschijf verwezen worden om de documenten op het NAS te kunnen benaderen.

Om deze problemen op te lossen is het Open Source (gratis te verkrijgen en gebruiken) programma Win7 Library Tool op de werkstations geinstalleerd. Het programma is te downloaden via deze link

Na de installatie verschijnt een leeg scherm met onderin een aantal icoontjes. Door in eerste instantie het linker icoontje met de "toverstaf" te kiezen worden alle reeds aanwezige bibliotheken overgenomen, dit is belangrijk, wanneer voor "Apply" gekozen wordt, worden namelijk de bestaande bibliotheken verwijderd en de bibliotheken die het scherm staat aangemaakt.

Door vervolgens voor het vierde icoontje te kiezen is de mogelijkheid aanwezig om een nieuwe library aan te maken, natuurlijk kan ook voor het vijfde icoontje gekozen worden om mappen aan een bestaande bibliotheek toe te voegen.

Na het invoeren van de naam van de nieuwe bibliotheek wordt de mogelijkheid geboden om mappen aan de nieuw te maken bibliotheek toe te voegen.

Wanneer alle bibliotheken naar behoren ingericht zijn, kiest u voor Apply en worden alle wijzigingen weggeschreven. Als u daarna de Windows Verkenner start zult u zien dat ook de netwerkschijven in de bibliotheken zijn opgenomen.

Hoe er wel rekening mee dat het feit dat de netwerkschijven niet geindexeerd zijn er wel degelijk voor kan zorgen dat het zoeken op deze schijven aanmerkelijk langzamer zal gaan. Wanneer u de zoek mogelijkheid echter niet regelmatig gebruikt heeft u met de Win7 Library Tool een handige tool in handen om ervoor te zorgen dat u een bibliotheek zo in kan stellen dat u alle bestanden binnen handbereik heeft.

That's all for now folks ! 

In navolging op mijn (wat minder succesvolle) virtualisatie escapades van begin van de maand, ben ik op zoek gegaan naar ander virtualisatie platform dat wat minder stringente eisen aan de onderliggende hardware stelt (de processor in mijn computer ondersteund geen hardware virtualisatie).

Op de site van VMWare is het mogelijk om gratis een legaal exemplaar van VMWare Server 2 te downloaden. Om de applicatie te kunnen registreren moet je hiervoor wel een registratie formulier invullen waarna je de licentiecode krijgt toegezonden.

Na de installatie is VMWare volledig webbased te beheren door middel van onderstaande console, hierbij kan gekozen worden voor een normale http verbinding, maar ook secure http verbindingen zijn mogelijk. Voor dit laatste moet echter wel een geldig ssl certificaat geinstalleerd zijn.

Tijdens het aanmaken van nieuwe virtuele machines (instances) dient aangegeven te worden hoeveel processor capaciteit, geheugen en andere hardware specificaties aan de machine toegewezen moeten worden. Vervolgens wordt de nieuwe virtuele machine aangemaakt en wordt een virtuele harddisk (.vmdk) harddisk aangemaakt.

Om de performance van zowel het guest als het host operating system niet nadelig te beinvloeden, is het verstandig om de virtuele harddisk op een schijf te plaatsen die via een andere controller aangesloten is als de harddisk van de host.

Wanneer de virtuele machine is aangemaakt kan in het configuratiescherm bij "Edit Virtual Machine Startup/Shutdown"  aangegeven worden of (en in welke volgorde virtuele machines bij het starten van VMWare opgestart moeten worden).

Een nadeel van de inzet van VMWare Server is natuurlijk dat een volledig host operating system laag nodig is om de guest (virtuele) virtuele servers kunnen hosten. Deze oplossing kost enerzijds resources van de server, anderzijds zorgt het ook voor een extra risico, wanneer zich een storing voordoet in het host operating system, heeft dit (vaak) ook gevolgen voor de guest servers die hier virtueel op draaien.

Conclusie tot op heden; VMWare server 2.0 is een goede manier om op een eenvoudige manier meerdere operating systems tegelijkertijd te laten draaien op een server. Wanneer men van plan is om zwaardere instances te draaien of wanneer beschikbaarheid van groot belang is, kan beter een andere (en natuurlijk duurdere) oplossing als Hyper-V (Microsoft) of ESX (VMWare vSphere) gekozen worden.

 

De zoektocht naar de mogelijkheden van Windows 7 duurt voort en de mogelijkheden met dit product lijken oneindig. Met de nadruk op lijken, want hoewel ik de beschikking heb over een evaluatie versie van de Professional Editie ben ik onverwacht vast gelopen in het web van de XP Modus en Virtual PC.

De XP Modus is met name een handige oplossing voor toepassingen die geschreven zijn voor Windows XP en niet geschikt zijn voor Windows 7. Door gebruik van de XP Modus wordt een complete Windows XP Service Pack 3 omgeving in een virtuele omgeving aangeboden. Hiermee kunnen deze XP toepassingen transparant in het Windows 7 start menu aangeboden worden (maar worden in werkelijkheid in een Windows XP omgeving gestart).

Na een download van maar liefst 500 Mb voor de XP Modus software en de Virtual PC zou het hoogtepunt moeten komen. Bij het starten van de XP Modus verscheen de ontluisterende melding "Windows virtual PC requires hardware-assisted virtualzation. There is no Hardware assisted virtualization support in the system". In normaal Nederlands  betekent het dat de processor die in de computer aanwezig is niet geschikt is voor hardware virtualisatie.

Op hoofdlijnen kan gesteld worden dat alleen nieuwere desktops en notebooks die in de business-lijn van de betreffende fabrikant gepositioneerd worden, voorzien zijn van een geschikte processor.

Thuis gebruikers die het idee opgevat hebben om hun bestaande notebook met een Windows 7 upgrade op te waarderen naar het nieuwe besturingssysteem, lopen grote kans om (op het gebied van de XP-Modus) van een koude kermis thuis te komen.

De rest van de populatie die wel in het bezit is van de benodigde hardware zal blij verrast zijn. De XP omgeving die in de XP-Modus gestart wordt is zeer eenvoudig te installeren en uitermate snel.

Zoals een wijs man ooit zei "een gewaarschuwd mens telt voor twee.."

Het nieuwe besturingssysteem Windows 7 is door een groot gedeelte van de wereldbevolking positief ontvangen. De mogelijkheden en snelheid waarmee het systeem werkt is een verademing voor de mensen die gewend aan het werken met Vista.

Onderstaande (overigens Engelstalige) film duurt 7 minuten, in deze tijd wordt kort stilgestaan bij alle nieuwe mogelijkheden die het besturingssysteem te bieden heeft.

Have fun !  Mocht u geinteresseerd zijn in het uitvoeren van een upgrade van uw computer naar Windows 7, neem dan Contact op om de mogelijkheden te bekijken.

Benieuwd naar de mogelijkheden van nieuwe trends in de digitale revolutie ben ik een aantal maanden geleden ondergedoken in de wereld der nieuwe media. Op dat moment een sprong in het duister, de diverse publieke en commerciele media waren op zoek naar mogelijkheden om communicatie op een andere manier vorm te geven en de mogelijkheden ervan uit te breiden. Ook in de eigen klantenkring werd gekeken naar nieuwe mogelijkheden om de informatievoorziening uit te breiden. Om een en ander met eigen ogen te kunnen aanschouwen heb ik me aangesloten bij de relatief selecte (maar snel groeiende) groep Twitteraars (zie www.twitter.com/PEJANSSENnl).

Twitter is een gratis dienst die sinds 2006 wereldwijd door miljoenen mensen wordt gebruikt. Sinds mei 2008 is het aantal unieke bezoekers op Twitter met maar liefste 1500% gegroeid. Succes zit hem in de eenvoud is op deze dienst zeker van toepassing. Je maakt korte berichten van maximaal 140 karakters over wat je op het moment bezig houdt. Andere Twitteraars kunnen ervoor kiezen jou te volgen en zo eenvoudig jouw tekst meelezen.

Voor het versturen van korte tekst berichten was natuurlijk SMS al beschikbaar. Er is echter een groot verschil in het gebruik van SMS en Twitter. Bij SMS bepaald de zender naar wie de berichten toegezonden worden. Bij Twitter heeft de zender geen invloed op wie de berichten leest, de ontvanger kan zelf besluiten van wie hij berichten (Tweets) wil ontvangen. Waar bij SMS berichten door de zender veelal een “sociale druk” gelegd wordt om spoedig een reactie te versturen, is deze druk bij Twitter niet aanwezig. De ontvanger kan zelf bepalen waar en wanneer hij welke Tweets van welke Twitteraar leest en of hij een reactie (@reply) wil sturen.

Hoe Twitter zichzelf ook in de toekomst zal ontwikkelen valt niet te voorspellen, mijn verwachting is wel dat (varianten van) microblogging niet onder de categorie eendagsvlingers geschaard mogen worden. Zoals gezegd, Twitter is op dit moment snel populair, maar kan over een paar jaar ook best weer verdwenen zijn en vervangen door een andere microblogging faciliteit. Het is echter wel een goed voorbeeld van het interactieve gebruik van het web en die opmars is niet te stoppen. Met relatief eenvoudige middelen en het feit dat mobiel internet op steeds grotere schaal beschikbaar komt, biedt het mogelijkheden om nieuws en informatie steeds breder beschikbaar te maken.

Tot zo ver een korte introductie over het gebruik van Twitter. Dit blog zal ongetwijfeld een vervolg krijgen want de mogelijkheden die (het gecombineerde gebruik van) de diensten op het internet bieden lijken op dit moment nog onuitputtelijk…

Mocht je echter op dit moment al behoefte hebben aan meer (achtergrond) informatie over Twitter, kijk dan een op http://www.twitterinfo.nl/

Tot Blogs en Twits !

Na de eerdere uitleg van de federated search mogelijkheden in Windows 7, is de strooptocht verder gegaan. In het vorige Blog is een ZIP file opgenomen met daarin de search connectors voor handige, veelgebruikte websites.

Maar wat is nou leuker en mooier dan een eigen search connector maken voor je eigen website, of een site die (natuurlijk) niet in de lijst met websites is opgenomen. Een search connector werkt op basis van het OpenSearch protocol. Dit protocol omvat de beschrijving van een aantal regels op basis waarvan zoekresultaten van zoekmachines gedeeld kunnen worden.

Het probleem waar we op dit moment tegenaan lopen is echter dat er nog niet zo veel zoekmachines zijn die de OpenSearch standaard al ondersteunen. Google heeft inmiddels aangegeven eind 2010, begin 2011 zich te willen conformeren aan de standaard.

Tot die tijd bestaat de mogelijkheid om (weliswaar met een kleine omweg) een eigen search connector te maken. Hierbij maken we gebruik van Microsoft Live Search.

Plaats bovenstaande code in een editor en wijzig de rode tekst in de tekst die voor de nieuwe searchconnector van toepassing is.  Sla het bestand vervolgens op als .osdx (Open Search Data eXchange) bestand.

Wanneer u dit bestand in de Windows verkenner gaat openen, zal Windows 7 dit herkennen als search connector en deze (na bevestiging) toevoegen.  Op deze manier is het mogelijk om vanuit de Windows Verkenners specifiek te zoeken in de informatiebronnen die op het internet te vinden zijn.

Uiteindelijk weer een stap vooruit in het gestructureerd ontsluiten van informatie.

Probeer het uit en "share the knowledge" !

In de huidige wereld eist het internet een steeds prominentere plaats voor zichzelf op. Hierdoor wordt de verbinding tussen informatie die lokaal op de computer is opgeslagen en informatie die op het internet beschikbaar is steeds vager.

Wees eerlijk, op het moment dat je op zoek bent naar een document of een antwoord, maakt het eigenlijk niet uit of dit document lokaal op je eigen computer staat of op het internet, als de informatie maar boven water komt.

Microsoft heeft in Windows 7 slim op deze verdere integratie ingespeeld en het fenomeen "federated search" ingebouwd. Een overkoepelend zoeksysteem dat in staat is om in meerdere bronnen te zoeken. Inmiddels zijn inmiddels voor een aantal bronnen (waaronder onder andere Flickr, Youtube, Twitter en Wikipedia) zogenaamde search-connectors geschreven, door de installatie van zo'n search-connector kan rechtstreeks vanuit de Windows Explorer (Windows Verkenner) gezocht worden.

Via de link download search connectors kan een zogenaamde ZIP bestand gedownload worden waarin tal van connectors zijn opgenomen. Wanneer dubbelgeklikt wordt op een bestand (of connector) wordt deze (na bevestiging) automatisch geinstalleerd.

Na installatie van de Wikipedia connector kan bijvoorbeeld die scherm getoond worden (klik om te vergroten).

De gevonden tekst wordt als highlight weergegeven, wanneer op de betreffende link geklikt wordt, zal automatisch de internet explorer gestart, en de betreffende pagina opgeroepen worden.

Federated search brengt de integratie van on-line en off-line werken steeds dichter bij elkaar. Waar (ook) ik voorheen nog de gewoonte had om bestanden die ik op het internet vond te downloaden en lokaal op mijn pc op te slaan, werk ik meer en meer met favorieten en snelkoppelingen naar de plaats op het internet waar interessante informatie te vinden is.

Wat federated search betreft is het net als bij de belastingdienst, leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker !

Tot een volgend Blog !

In oktober heeft Microsoft het nieuwe operating system Windows 7 met veel tromgeroffel gelanceerd, en terecht overigens. Het nieuwe besturingssysteem heeft alle mogelijkheden van Vista (en meer...) en stelt aanmerkelijk lagere eisen aan de computer. Door een aantal opdrachten om bij klanten upgrades uit te voeren van Windows XP en Vista naar Windows 7 heb ik inmiddels de nodige ervaring op kunnen doen.

Hoewel Windows 7 als redelijk compleet product geleverd wordt (afhankelijk van het soort licentie), blijft er een puntje waarmee ze de bal even gemist hebben. Waar in Windows XP voor het versturen en ontvangen van mailberichten nog gekozen kon worden voor Outlook Express en hiervoor bij Vista Windows Mail is ingebouwd, is de verrassing groot wanneer je ontdekt dat geen van beide producten is opgenomen in het nieuwe operating system.

Omdat de zakelijke markt veelal gebruik maakt van Microsoft Office (en daarmee de beschikking hebben over Outlook) is het logisch dat particuliere gebruikers voornamelijk last hebben van dit probleem.

Gelukkig zijn er (nog steeds) gratis producten op de markt die dezelfde functionaliteit als Outlook Express bieden (denk aan Incredimail of Mozilla Thunderbird). Klikt op de links om deze software te downloaden.

Hou dit in uw achterhoofd wanneer u van plan bent over te stappen naar Windows 7. 

Succes met uw installatie !

Op het internet ben ik berichten tegenkomen over een nieuwe, verborgen functie in Windows 7, de verborgen functie is ondertussen omgedoopt in de "God modus".  Om deze verborgen mogelijkheden te kunnen gebruiken moet op het bureaublad een map aangemaakt worden (op je bureaublad, rechtermuistoets, nieuw en dan voor map kiezen) en deze GodMode.ED7BA470-8E54-465E-825C-99712043E01C (de CLSID moet overigens wel tussen accolades staan) noemen.

Wanneer deze map is aangemaakt en geopend, wordt een lange lijst met een groot aantal configuratie instellingen getoond.

De naamgeving van de map maakt overigens niet zo veel uit, de tekst GodMode mag gewijzigd worden in iedere willekeurige tekst zolang de CLSID maar gelijkt blijft. Tussen de getoonde configuratie mogelijkheden zitten overigens weinig spannende onderdelen. Eigenlijk zijn ze allemaal ook via het configuratiescherm benaderbaar, maar dat maakt het voor de echte freak natuurlijk niet minder leuk om op deze manier een eigen lijst te maken !

Met ingang van 1 januari 2010 is de website van PEJANSSEN.nl voorzien van meer informatie, de mogelijkheden met betrekking tot websites zijn uitgebreider, er zijn tips & trucs op diverse gebieden toegevoegd waarmee u zelf veel voorkomende vragen kunt oplossen en we bieden ook consultancy/advies diensten aan op het gebied van social networking, het gebruik van open source software en het gebruik van Web 2.0 tools als Twitter, Facebook e.d. als marketing mogelijkheden.

Binnenkort zullen alle nieuwsberichten van PEJANSSEN.nl ook via Twitter en RSS-Feeds beschikbaar gesteld worden, hierdoor bent u nog sneller op de hoogte van nieuwe mogelijkheden en ontwikkelingen.

Laat u kwalitatief en financieel verrassen en maak een afspraak om de mogelijkheden door te nemen.